ระบบสุริยะ
ระบบสุริยะ

ระบบสุริยะ

บทความนี้ใช้ระบบคริสต์ศักราช เพราะอ้างอิงคริสต์ศักราชและคริสต์ศตวรรษ หรืออย่างใดอย่างหนึ่งระบบสุริยะ (อังกฤษ: Solar System) ประกอบด้วยดวงอาทิตย์และวัตถุอื่น ๆ ที่โคจรรอบดวงอาทิตย์เนื่องจากแรงโน้มถ่วง ได้แก่ ดาวเคราะห์ 8 ดวงกับดวงจันทร์บริวารที่ค้นพบแล้ว 166 ดวง[5] ดาวเคราะห์แคระ 5 ดวงกับดวงจันทร์บริวารที่ค้นพบแล้ว 4 ดวง กับวัตถุขนาดเล็กอื่น ๆ อีกนับล้านชิ้น ซึ่งรวมถึง ดาวเคราะห์น้อย วัตถุในแถบไคเปอร์ ดาวหาง สะเก็ดดาว และฝุ่นระหว่างดาวเคราะห์โดยทั่วไปแล้วจะแบ่งย่านต่าง ๆ ของระบบสุริยะ นับจากดวงอาทิตย์ออกมาดังนี้คือ ดาวเคราะห์ชั้นในจำนวน 4 ดวง แถบดาวเคราะห์น้อย ดาวเคราะห์ขนาดใหญ่รอบนอกจำนวน 4 ดวง และแถบไคเปอร์ซึ่งประกอบด้วยวัตถุที่เย็นจัดเป็นน้ำแข็ง พ้นจากแถบไคเปอร์ออกไปเป็นเขตแถบจานกระจาย ขอบเขตเฮลิโอพอส (เขตแดนตามทฤษฎีที่ซึ่งลมสุริยะสิ้นกำลังลงเนื่องจากมวลสารระหว่างดวงดาว) และพ้นไปจากนั้นคือย่านของเมฆออร์ตกระแสพลาสมาที่ไหลออกจากดวงอาทิตย์ (หรือลมสุริยะ) จะแผ่ตัวไปทั่วระบบสุริยะ สร้างโพรงขนาดใหญ่ขึ้นในสสารระหว่างดาวเรียกกันว่า เฮลิโอสเฟียร์ ซึ่งขยายออกไปจากใจกลางของแถบจานกระจายดาวเคราะห์ชั้นเอกทั้ง 8 ดวงในระบบสุริยะ เรียงลำดับจากใกล้ดวงอาทิตย์ที่สุดออกไป มีดังนี้คือ ดาวพุธ ดาวศุกร์ โลก ดาวอังคาร ดาวพฤหัสบดี ดาวเสาร์ ดาวยูเรนัส และดาวเนปจูนนับถึงกลางปี ค.ศ. 2008 วัตถุขนาดย่อมกว่าดาวเคราะห์จำนวน 5 ดวง ได้รับการจัดระดับให้เป็นดาวเคราะห์แคระ ได้แก่ ซีรีสในแถบดาวเคราะห์น้อย กับวัตถุอีก 4 ดวงที่โคจรรอบดวงอาทิตย์อยู่ในย่านพ้นดาวเนปจูน คือ ดาวพลูโต (ซึ่งเดิมเคยถูกจัดระดับไว้เป็นดาวเคราะห์) เฮาเมอา มาคีมาคี และ อีรีสมีดาวเคราะห์ 6 ดวงและดาวเคราะห์แคระ 3 ดวงที่มีดาวบริวารโคจรอยู่รอบ ๆ เราเรียกดาวบริวารเหล่านี้ว่า "ดวงจันทร์" ตามอย่างดวงจันทร์ของโลก นอกจากนี้ดาวเคราะห์ชั้นนอกยังมีวงแหวนดาวเคราะห์อยู่รอบตัวอันประกอบด้วยเศษฝุ่นและอนุภาคขนาดเล็กสำหรับคำว่า ระบบดาวเคราะห์ ใช้เมื่อกล่าวถึงระบบดาวโดยทั่วไปที่มีวัตถุต่าง ๆ โคจรรอบดาวฤกษ์ คำว่า "ระบบสุริยะ" ควรใช้เฉพาะกับระบบดาวเคราะห์ที่มีโลกเป็นสมาชิก และไม่ควรเรียกว่า "ระบบสุริยจักรวาล" อย่างที่เรียกกันติดปาก เนื่องจากไม่เกี่ยวข้องกับคำว่า "จักรวาล" ตามนัยที่ใช้ในปัจจุบัน

ระบบสุริยะ

จำนวนดาวหางที่ทราบ 3,184 ดวง (จากข้อมูลเมื่อ 2013-01-10)[2]
กึ่งแกนเอกของดาวเคราะห์นอกสุด (เนปจูน) 4.503 พันล้านกิโลเมตร (30.10 AU)
จำนวนดาวเคราะห์น้อยที่ทราบ 603,057 ดวง (จากข้อมูลเมื่อ 2013-01-10)[2]
Distance to heliopause ≈120 AU
จำนวนดาวฤกษ์ 1 ดวง
ดวงอาทิตย์
ชนิดสเปกตรัม G2V
ความเร็วโคจร 220 กิโลเมตรต่อวินาที
มวลของระบบ 1.0014 มวลสุริยะ
ระบบดาวเคราะห์ใกล้สุดที่ทราบ ระบบแอลฟาคนครึ่งม้า (4.37 ปีแสง)
ระยะทางถึงศูนย์กลางดาราจักร 27,000±1,000 ปีแสง
จำนวนดาวเคราะห์ 8 ดวง
ดาวพุธ, ดาวศุกร์, โลก, ดาวอังคาร, ดาวพฤหัสบดี, ดาวเสาร์, ดาวยูเรนัส, ดาวเนปจูน
ที่ตั้ง เมฆระหว่างดาวท้องถิ่น, ฟองท้องถิ่น, แขนนายพราน, ทางช้างเผือก
รัศมีทรงกลมเนินเขา ≈1–2 ปีแสง
อายุ 4.568 พันล้านปี
ระยะห่างจากแถบไคเปอร์หน้าผา 50 AU
แถวน้ำแข็ง ≈5 AU[4]
ระยะเวลาการโคจร 225–250 ล้านปี
ความเอียงของระนาบแปรผันไม่ไดุ้ถึงระนาบดาราจักร 60.19° (ecliptic)
จำนวนดาวเคราะห์แคระที่ทราบ 5 (IAU)
ซีรีส, ดาวพลูโต, เฮาเมอา, มาคีมาคี, อีริส
และหลายร้อยดวงอื่น ๆ[1]
จำนวนวัตถุกลมที่ระบุได้ 19 ดวง
ดาวฤกษ์ที่ใกล้ที่สุด ระบบพร็อกซิมาคนครึ่งม้า (4.22 ปีแสง), ระบบแอลฟาคนครึ่งม้า (4.37 ปีแสง)
จำนวนบริวารที่รู้จักกัน 406 ดวง (176 ของดาวเคราะห์[2] และ 230 ของดาวเคราะห์น้อย[3])

แหล่งที่มา

WikiPedia: ระบบสุริยะ http://www.vub.ac.be/STER/www.astro/chibio.htm http://science.enotes.com/earth-science/herschel-s... http://www.etymonline.com/index.php?search=solar+s... http://www.google.com/search?q=cache:yKkhLXIaAvoJ:... http://hypertextbook.com/facts/2002/StacyLeong.sht... http://www.ingentaconnect.com/search/expand?pub=in... http://www.mikebrownsplanets.com/2011/08/free-dwar... http://space.newscientist.com/article/mg19325850.9... http://www.newscientist.com/article/mg14219191.900... http://www.physorg.com/news6734.html