หน่วยบริการกระจายเสียงแพร่ภาพโอลิมปิก
หน่วยบริการกระจายเสียงแพร่ภาพโอลิมปิก

หน่วยบริการกระจายเสียงแพร่ภาพโอลิมปิก

หน่วยบริการกระจายเสียงแพร่ภาพโอลิมปิก (อังกฤษ: Olympic Broadcasting Services; อักษรย่อ: OBS) เป็นหน่วยงานผู้แทนของคณะกรรมการโอลิมปิกสากล ในการเป็นแม่ข่ายจัดเตรียมการกระจายเสียงและแพร่ภาพไปทั่วโลก เพื่อป้อนแก่ผู้รับสิทธิถ่ายทอดกีฬาโอลิมปิกทางวิทยุและโทรทัศน์จากนานาชาติ ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2544 (ค.ศ. 2001) โดยเริ่มที่การแข่งขันในกรุงปักกิ่ง เมื่อปี พ.ศ. 2551 (ค.ศ. 2008) พร้อมทั้งเตรียมการถ่ายทอดวิทยุโทรทัศน์ สำหรับโอลิมปิกครั้งถัดไปอย่างต่อเนื่อง ซึ่งก่อนหน้านั้นไอโอซีจะมอบหมายให้ คณะกรรมการจัดการแข่งขันของเมืองเจ้าภาพ หรือบุคคลที่สามผู้รับสิทธิกระจายเสียงแพร่ภาพ ทำหน้าที่เป็นแม่ข่ายการถ่ายทอดการปฏิบัติงานของโอบีเอสเริ่มต้นโดยร่วมมือกับ คณะกรรมการจัดการแข่งขันของปักกิ่ง ตั้งเป็นหน่วยกระจายเสียงแพร่ภาพโอลิมปิกที่ปักกิ่ง (Beijing Olympic Broadcasting) จากนั้นเมื่อปี พ.ศ. 2553 (ค.ศ. 2010) จึงมีการจัดตั้ง หน่วยบริการกระจายเสียงแพร่ภาพโอลิมปิกที่แวนคูเวอร์ (Olympic Broadcasting Services Vancouver; OBSV) สำหรับการแข่งขันฤดูหนาวครั้งที่ 21 ขึ้นเป็นแผนกของตนเองเต็มตัว โดยมี แนนซี ลี อดีตโปรดิวเซอร์และผู้บริหารของซีบีซีสปอร์ตส เป็นผู้บัญชาการบริหารของโอบีเอสวี ซึ่งเป็นโอลิมปิกครั้งแรกเช่นกันที่โอบีเอสเป็นผู้เดียว ซึ่งมีหน้าที่จัดหาเครื่องมือกระจายเสียงและแพร่ภาพ เพื่อเป็นแม่ข่ายการถ่ายทอดนี้[1] สำหรับโอลิมปิกและพาราลิมปิกในปี พ.ศ. 2555 (ค.ศ. 2012) ก็ดำเนินการกระจายเสียงแพร่ภาพโดยโอบีเอสเช่นเดียวกัน ในนามของหน่วยบริการกระจายเสียงแพร่ภาพโอลิมปิกที่ลอนดอน (Olympic Broadcasting Services London; OBSL)[2]

ใกล้เคียง

หน่วยบัญชาการนาวิกโยธิน หน่วยปฏิบัติการพิเศษ หน่วยรบพิเศษ หน่วยบัญชาการสงครามพิเศษ หน่วยบัญชาการถวายความปลอดภัยรักษาพระองค์ หน่วยบัญชาการสงครามพิเศษทางเรือ กองเรือยุทธการ หน่วยผจญคนไฟลุก หน่วยยามชายแดน หน่วยยามฝั่ง หน่วยงานบังคับใช้กฎหมาย